 |
Klik hier voor een
gratis abonnement op Golflengte. |
 |
 |
| Klik hier voor voorgaande edities. |
 |
|
 |
| Wilt u in contact treden met de redactie? Klik... |
|
 |
 |
Golflengte
Tweewekelijks
nieuws en informatie over tuin, landschap, stad en cultuur.
Verwerkt in een persoonlijke berichtgeving onder redactie
van Michel Lafaille. Verstuurd via een gratis abonnement
op e-zine Golflengte.
Pablo Picasso zei: Er zijn schilders die de zon
in een gele vlek veranderen, maar er zijn er ook die dankzij
hun
kunst
en intelligentie een gele vlek in de zon veranderen. |
 |
 |
| De meest recente editie van Golflengte: |
 |
 |
Veel kunst op komst |
 |
Er is al een stukje van mijn tong, omdat ik het eraf beet, en ik vrees dat er nog meer gaat volgen. Dat komt omdat ik bijna niet mijn mond kan houden om u te vertellen wie de geselecteerden zijn van het Appelternse Tuinenfestival. De derde editie kent wederom tien nieuwe ontwerpen met als thema ‘De straat als tuin’. Wat zou ik het u graag vertellen (want ik weet het al), om u deelgenoot te maken van de trots en de fierheid die u zult voelen bij zoveel originaliteit en vernuft van een vakwereld waar u misschien ook deel van uitmaakt of in elk geval veel verwantschap mee voelt. Het zijn tien verschillende benaderingen, uitwerkingen, concepten, oplossingen, bedenkingen, toekomstvisies, interpretaties of transformaties van tien creatieve ontwerpers(combinaties). Bijzonder. Nog twee weekjes slapen en u weet het, als eersten. Maar noteer alvast dat vanaf zaterdag 12 mei deze kunstzinnige tuininstallaties te zien zullen zijn. Dan meteen verder naar Kassel in Duitsland waar vanaf 9 juni tot 13 september dOCUMENTA 13 zal plaatsvinden. Dit is een van de belangrijkste tentoonstellingen van actuele kunst ter wereld, die om de vijf jaar in Kassel wordt georganiseerd en dat gedurende 100 dagen.
De artistieke leiding van Documenta lag in het verleden onder meer bij de Nederlander Rudi Fuchs en de Belg Jan Hoet. In 2012 is Carolyn Christov-Bakargiev artistiek directeur. Zij was eerder curator bij P.S.1 in New York en bij het Castello di Rivoli Museum in Turijn. In 2008 was ze de artistiek leider van de Biënnale van Sydney. Zij werkt in Kassel samen met gerenommeerde curatoren maar ze engageert ook kunstenaars, schrijvers en academici. Wie de deelnemende kunstenaars zijn, wordt pas kort voor de start van Documenta bekend gemaakt. Een voorloper op het programma is al gestart met diverse activiteiten en publicaties, zoals op de foto afgebeeld. Zie daarvoor de website d13.documenta.de. |
 |
 |
 |
In Memoriam |
 |
Twee reuzen uit de kunsten zijn ons ontvallen en hopelijk voor onze cultuur en onze culturele betekenis waren zij klaar met hun werk en met wat ze ons te vertellen hadden. De musicus Gustav Leohnardt (83) en de choreograaf Rudy van Dantzig (78). Althans, op die manier waren zij het meest bekend bij het publiek. Leonhardt behoorde misschien tot dat selecte groepje van namen dat iedereen in het hoofd heeft om er straks, als we wat meer tijd hebben, aan te beginnen. Zijn Goldberg Variationen van Bach. Ja, straks, later. Net zoals het werk van Marcel Proust of van Thomas Mann, de fresco’s van Giotto of de teksten van Homerus. Goethe ook, natuurlijk, wij zullen het doen, straks, als we tijd hebben.
Van Dantzig had een groter publiek, door zijn grote en bekende choreografieën die hij maakte voor het Nationaal Ballet, door zijn eigen dansen daarvoor en door zijn schrijfwerk. Daarvan is Monument voor een gestorven jongen zeer bekend geworden. Op de foto uit een lang verleden wordt Van Dantzig door ons geïnterviewd in de serie Schrijvers aan de Waal. Een heel integer man, een zoeker. Een kunstenaar die van zijn zoeken en zijn aarzeling een levenshouding maakte, leek het wel. Met een diep gewortelde zucht naar schoonheid in al zijn vormen en verschijningen.
Deze week eert het radioprogramma Café Zimmermann op KLARA Gustav Leonhardt met een muzikaal portret. Ze laten Bach horen, en veel meer. En collega's zullen vertellen waarom met de dood van Leonhardt een monument van is heen gegaan. Woorden van lof die komen van artiesten als Jos Van Immerseel, Philippe Herreweghe, Wieland Kuijken en Ton Koopman.Ook Gustav Leonhardt zelf komt aan het woord over de betekenis van de authentieke uitvoeringspraktijk in de muziek, met een interview uit 1980. |
 |
 |
 |
Website Mooi Nederland voort |
 |
Afgelopen zomer is het Innovatieprogramma Mooi Nederland opgehouden te bestaan, maar de betrokken partijen willen het opgebouwde netwerk en de informatievoorziening graag levend houden. Daarom blaast kennisinstituut Nicis Institute als nieuwe eigenaar de website van Mooi Nederland nieuw leven in. In 2012 fuseert Nicis Institute met de kennisinstellingen Kei, Nirov en Sev. De fusie betekent meer aandacht voor het thema Ruimtelijke Ontwikkeling. U kunt op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen op de thema’s van Mooi Nederland en van de 96 Mooi Nederland-projecten. Alle projectleiders zijn uitgenodigd actief te blijven in kennisuitwisseling en het delen van projectresultaten. Actuele resultaten zijn er bijvoorbeeld binnen de projecten ‘Het schooltje van Dik Trom’, ‘Villa Flora’ en ‘Kleinpolderplein’. Voor vragen of tips betreffende de inhoud van de website kunt u contact opnemen met Hanneke van Rooijen, webredacteur van de website (hanneke.van.rooijen@nicis.nl).
U kunt gratis de Mooi Nederland-eindpublicatie bestellen. In de publicatie ‘Mooi Nederland, 2,5 jaar innovatie en waardecreatie’ worden de resultaten van bijna 100 innovatieve projecten beschreven. Stuur hiervoor een e-mail naar publiek@minienm.nl en u krijgt het toegestuurd per post.
Op de foto die wij voor u maakten, ondanks de hoogtevrees en de regen staat Villa Flora, straks het ‘groenste kantoor van Nederland’ maar eerst nog een van de twee hoofdgebouwen van de Floriade 2012 te Venlo in aanbouw. |
|
 |
 |
Reactie op Natuurwet |
 |
Deze weken veel tamtam in de groene wereld over bezuinigen en broekriemen, korten en besnoeien (kunnen ze goed). Het organisatorisch landschap zal er spoedig anders uitzien, de accenten verlegd, de prioriteiten geëvalueerd en herschikt. Zoiets doe je als er tijd genoeg is en de oogst binnen, maar niet als het storm op zee is en de bomen in de wind staan te zwaaien. In de kunstensector zijn ze al wat gewend geraakt aan de nieuwe situatie en verschijnen allerlei nieuwe initiatieven en krachtencombinaties. Hoe dikwijls zijn in de crisistijden niet de mooiste en belangrijkste kunstperiodes ontstaan, denk alleen al aan het Bauhaus.
Tegelijk is er ook veel te doen rond de nieuwe natuurwet die aan de Kamer zou moeten worden voorgelegd door uweetwel, die staatsecretaris. Bijna alle natuurverenigingen die zich actief inzetten hebben er serieuze problemen mee en vanuit de academische wereld zijn aardig wat opmerkingen, vragen en tegenwerpingen gekomen van zowel juridische als ecologische aard. Een hoop natuurgebieden verliezen hun beschermde status, net zoals een 100tal vogels, dieren en planten. Maar zie, daar uit onverwachte hoek komt plots een officieel persbericht van stichting Het Nationale Park de Hoge Veluwe die heel tevreden is met het voorstel en er veel positiefs in ziet en mededeelt dat ‘...de nieuwe Wet Natuur ruim voldoende mogelijkheden biedt om een terrein goed te beheren, maar ook om de biodiversiteit zo goed mogelijk te behouden...’ Het wordt pikant als een stichting over zo goed mogelijk begint... Op de website hogeveluwe.nl is de volledige tekst te lezen. Kijkt u vooral niet te veel naar de bijgeplaatste foto van dat desolate landschap, daarom zetten wij hier een wat romantischer beeld van de Hoge Veluwe. |
|
 |
 |
Frankrijk in relief |
 |
Voor diegenen die het niet kunnen laten en elke maand naar Parijs trekken om het grote culturele aanbod aldaar te bewonderen en dan genietend van al dat moois in de TGV terug te zoeven naar huis, langs de steden en dorpen, door het landschap waar het altijd herfst lijkt te blijven, speciaal voor die is dit bericht over een innemende tentoonstelling met stedenbouwkundige meesterwerken in miniatuur. In een spel met de schaal, want rondom een kaart van Frankrijk ter grootte van 650 m² staan zestien maquettes opgesteld van de steden ten tijde van Lodewijk XIV tot Napoleon III. Dus 17de tot 19de eeuw. Het zijn Grenoble, Strasbourg, Brest, Cherbourg, Besançon, Briançon, Saint-Omer, Luxembourg, Embrun, Montmélian, Neuf-Brisach, Montdauphin, Fort Barraux, Exilles, Fenestrelles en... Berg-Op-Zoom. Juist, die kent u wel...
Dat alles is te zien in het Grand Palais aan de Champs Elysée, maar haast u want de tentoonstelling loopt maar tot 17 februari.
Deze plans-reliefs waren oorspronkelijk vanuit een militair strategisch belang gemaakt en zijn later tot meer prestigieuze objecten verheven en bij elkaar gebracht in een unieke collectie van in totaal meer dan honderd maquettes. De tentoonstelling wordt verder attractief gemaakt met interactieve projecties. Alweer een bewijs dat het cultureel patrimonium in Frankrijk serieus wordt genomen en dat is iets waar wij misschien nog veel van kunnen leren, hoe daar mee om te gaan en hoe het naar een groot publiek te brengen. Want geef toe, een serie nagebouwde huisjes aan de chicste straat van Europa... je moet maar durven. Als u het voorbij moet laten gaan, kijk dan wel even op de website, dat alleen al is de moeite waard. |
|
 |
 |
Canvasconnectie |
 |
Het televisieprogramma De Canvasconnectie laat de kijker op een originele manier kennismaken met het recente werk van kunstenaars en vormgevers. Elke week op zondagavond 20u15 gaat De Canvasconnectie op bezoek bij één kunstenaar. We zien hem of haar in volle voorbereiding van nieuw werk. Tegelijk maakt de kunstenaar een keuze uit een album met werk van collega’s en geeft daar zijn appreciatie bij. Want uit de talloze premières, releases en vernissages die in binnen- en buitenland op de agenda staan, maakte de redactie van De Canvasconnectie een eigen keuze. Die werd gebundeld in een bijna 500 pagina’s tellend album. Met dat album gingen de reporters op bezoek bij 11 van de kunstenaars en vormgevers die erin zijn opgenomen.
Zo worden de kunstenaars zelf curatoren van een unieke collectie die exclusief wordt ontsloten in De Canvasconnectie: met zo weinig mogelijk woorden maar met des te meer veelzeggende beelden pour le plaisir des yeux van het publiek.
Afgelopen weken kwamen architect Halewijn Lievens en beeldend kunstenaar Mark Manders in beeld. Lievens vormt samen met Armand Eeckels het NU Architectuuratelier. Hij is een enthousiast prater, zeer innemend over zowel de abstractie van de ruimte als over de concreetheid van hun projecten. Zo vertelde hij onder anderen over het C Mine project te Genk, met een ondergronds museum dat half april aanstaande open gaat en zich onder het centrale plein bevindt in de oude schachten (zie foto).
Aanstaande zondag een uitzending met graficus Willy De Sauter en de week daarna met fotograaf Joel Sternfeld. Er wachten ons nog mooie avonden. |
 |
|
|
|