De Anne Frankboom is gered. De brave kastanje zal zeker nog een jaar of tien blijven staan en ons met zijn jaarlijkse bloei de woorden uit het dagboek van Anne laten herinneren. Wel een heel bijzondere boom dus, die wij – figuratief – zoveel macht toekennen. Ook in Apeldoorn staat een heel bijzondere boom, voor de ingang van Paleis het Loo. Het is Un Arbre Royal van kunstenaar Tirza Verrips. Als een prelude voor de aanstormende Triënnale is hij daar neergezet. Als een klassieke, historische Oranjeboom. Oranjebomen werden geplant als herinnering aan heuglijke gelegenheden van het koningshuis. Zes klassieke zuilen staan als een hekje om de oranje geverfde boom heen. Zij dragen de ‘taxuskroon’. Maar de herinnering moet nog gemaakt worden want pas deze zomer zullen in Apeldoorn de activiteiten losbarsten. Om dat al van een positief gevoel te voorzien werden alle medewerkers en betrokkenen deze week uitgenodigd op een bijeenkomst waar Triënnalevoorzitster Marja van der Tas een stimulerend startschot afstak. We houden u op de hoogte van deze unieke manifestatie, onze telexen ratelen en onze camera’s klikken.

Minister Verburg van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV) en haar Duitse collega Sigmar Gabriel zijn verheugd dat deze gezamenlijke nominatie van de Waddenzee als werelderfgoed is ingediend bij het UNESCO Werelderfgoed centrum in Parijs.
De senaat van de deelstaat Hamburg heeft recentelijk besloten het Hamburgse deel van het te nomineren gebied, het Nationaal Park Waddenzee van Hamburg, niet voor te dragen voor de werelderfgoedlijst. De Duitse en Nederlandse regering samen met de deelstaten Sleeswijk-Holstein en Nedersaksen hebben aangegeven dat zij de nominatie zonder Hamburg willen doorzetten.
Gedurende twee jaar van intensieve voorbereidingen heeft een Nederlands-Duitse werkgroep, voorgezeten door het Duitse ministerie van Milieu een omvangrijk nominatiedossier opgesteld. Het gezamenlijk Waddenzee secretariaat in Wilhelmshaven coördineerde en begeleidde hierbij. Het nominatiedossier beschrijft het wereldwijde belang van het ecosysteem van de Waddenzee en het unieke karakter van de biodiversiteit en de geomorfologische en biologische processen. Beide ministers blijven benadrukken dat de werelderfgoedstatus geen extra regelgeving of juridische beperkingen oplegt.
De nominatie als werelderfgoed omvat een groot beschermd gebied. In Duitsland zijn dit de nationale parken van de beide deelstaten Sleeswijk-Holstein en Nedersaksen. In Nederland gaat het om het gebied dat beschermd wordt door de planologische kernbeslissing Derde Nota Waddenzee.
Het grondgebied van Hamburg, wat ongeveer 1,4% van het totale door Duitsland en Nederland te nomineren gebied omvat, kan op een later moment worden toegevoegd aan het te nomineren gebied. Ook Denemarken kan op een later moment de Deense Waddenzee nog toevoegen. Het gaat echter om twee verschillende situaties. Denemarken heeft twee jaar geleden al aangegeven nu niet mee te doen met de nominatie, omdat Denemarken eerst de discussie over de Deense Waddenzee als Nationaal Park wil hebben afgerond.
UNESCO en de adviesraad IUCN (International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources) die wordt geraadpleegd zullen het nominatiedossier nu beoordelen.

De organisatie van het Crossing Border Festival organiseert op zondag 9 maart 2008 voor de derde keer Het Voorwoord in de Koninklijke Schouwburg. Het Voorwoord geeft aandacht aan Nederlandstalige literatuur; voordrachten van auteurs en interviews worden afgewisseld met muzikale entr’actes.
Neeltje Maria Min, Anne Provoost, Margriet de Moor, Marente de Moor, Mischa de Vreede, Sylvia Witteman, Aaf Brandt Corstius, Jos Vandeloo, Rascha Peper, Jan en Sanne Terlouw, Bart Moeyaert, Doeschka Meijsing, Hannes Meinkema en Judith Herzberg (o.v) zijn met nog vele anderen op het festival aanwezig. Net als vorig jaar worden tijdens Het Voorwoord de prestigieuze literaire prijzen van de Jan Campert -stichting uitgereikt door wethouder Jetta Klijnsma. Toon Tellegen, (Constantijn Huygens-prijs, voor zijn gehele oeuvre), Marcel Möring (F. Bordewijk-prijs, voor zijn roman Dis), Dirk Van Bastelaere (Jan Campert-prijs, voor zijn dichtbundel De voorbode van iets groots), en Margriet Heymans (Nienke van Hichtum-prijs, voor haar jeugdroman Diep in het bos van Nergena) zullen hun prijzen in ontvangst nemen.
Voor de liefhebber die bij het zien van deze namen al vastbesloten is te gaan is er een speciale vroegboekkorting. Bestelt u via e-mail vóór 8 februari kaartjes dan betaalt u geen € 15 maar € 12,50. Stuur een mail naar info@hetvoorwoord.nl met daarin uw contactgegevens en het aantal kaarten dat u wilt bestellen. Wacht u nog even af en leest u liever wat verder, kijk dan op www.borderkitchen.nl.

Natuurlijk heeft de muur an sich ook expressie. In zijn eigen bestaan wil hij uniek zijn. De muur als vertegenwoordiger van een voorbije wereld. Dan gaat hij ons verhalen vertellen. Over de bewoners, over het huis dat hier gestaan heeft, over de tijd, over de vergankelijkheid. Zoals hier in Parijs het geboortehuis van Edith Piaf. De muur is dan in staat om de dingen van weleer nog vast te houden terwijl de historie allang voorbij is. Die muren beschikken over narratieve zeggingskracht. Ze zijn een relict, de vertegenwoordigers van een verleden. Soms worden ze zelfs een decor en waant men zich in een Franse impressionistische film. Het is opvallend hoeveel muren er in videoclips voorkomen. En waar zou Orson Welles geweest zijn zonder zijn muren. In The Third Man stapt hij als het ware uit een muur tevoorschijn.
Meer over muren op www.tijdloos.nu.

Ir. Liesbeth van der Pol zal met ingang van 15 augustus 2008 aantreden als Rijksbouwmeester. Daarmee volgt zij Mels Crouwel op die na bijna vier jaar afscheid neemt.
Van der Pol treedt in dienst op voordracht van minister Vogelaar van Wonen Wijken en Integratie (WWI). Haar aanstelling geldt voor de duur van drie jaar. Zij zal haar functie als Rijksbouwmeester parttime invullen en blijft verbonden aan Dok architecten te Amsterdam.
Liesbeth van der Pol (49) studeerde in 1988 af aan de TU Delft. Vanaf 1989 is zij werkzaam als zelfstandig architect. Naast haar werk als architect is Van der Pol verbonden geweest als gastdocent aan verschillende universiteiten en academies. Ze heeft zitting genomen in talloze jury’s, waaronder in 2006 de jury voor de Rijksprijs de Gouden Piramide en de jury voor de BNA-kubus. Momenteel is zij hoofd van de afdeling ‘Man and Public Space’ aan de Design Academy.
Liesbeth van der Pol heeft onder andere voor de Rijksgebouwendienst het Depotgebouw (1997-2001) en de vernieuwing van het Nederlands Scheepvaartmuseum in Amsterdam (2005-2010) ontworpen.
Ook bekend zijn de Rooie Donders in Almere (1994-1998) hier op archieffoto, Aquartis in Amsterdam (1996-2001) en de Waterkrachtkoppelingscentrale op de Uithof in Utrecht (2002).
Als Rijksbouwmeester is Liesbeth van der Pol de eerste adviseur van de directeur-generaal van de Rijksgebouwendienst (RGD) en de minister van WWI voor het Rijkshuisvestingsbeleid. De Rijksbouwmeester bevordert de architectonische kwaliteit en de stedenbouwkundige inpassing van rijksgebouwen zoals rechtbanken, gevangenissen, rijksmusea en ministeriegebouwen. Daarnaast is de Rijksbouwmeester voorzitter van het College van Rijksadviseurs die de regering adviseert op het terrein van architectuur, landschapsarchitectuur, infrastructuur en het cultureel erfgoed.

De huismus bedreigd? Welnee. De mus staat weer op nummer 1 van de meest getelde vogels in Nederland. Afgelopen 26 en 27 januari waren er weer de vogel-teldagen en meer dan 15.000 mensen hebben hun telling doorgegeven. Dat is veel als je die allemaal aan de deur zou krijgen.
U kunt alles eens rustig doorlezen op www.tuinvogeltelling.nl. U kunt uw eigen postcode invullen en zien welke vogels bij u in de buurt het meest gezien en geteld zijn. Kent u ze niet of hebt u ze nooit (bewust) gezien, dan wordt het misschien toch tijd om een boekje te kopen of lid te worden van de plaatselijke IVN.
Zo blijkt de Turkse tortel bij onze redactielokalen in de buurt een goede vierde plaats in te nemen en dat verzacht toch de levensstandaard of niet? Maar waarom die zo gakken midden in de nacht begrijp ik niet goed.