Hoe een klein woord de wereld kan veranderen. Change, maar spreek uit als tsjaeinch. De nieuw gekozen president van Amerika heeft tsjaeinch  beloofd. Willen we dat eigenlijk, willen we wel dat het zal veranderen? Ik denk het niet, ik denk dat veel mensen verbetering willen van hetzelfde en dat verwarren met verandering.
Iedereen wil eigenlijk dat alles zo blijft en dat voor altijd, maar dan wel met een beetje meer geld verdienen. Neen, vooral niets anders. Of hoogstens een keer met dat stuk van de supermarkt een avondje stappen, maar dan wel om daarna weer terug naar huis te mogen.
Neen, tsjaeinch willen we niet. We graven zelfs plakken van de heide af om alles te laten zoals het was. We zijn opgevoed met wasproducten die verbeteren maar niet veranderen. Met karnemelk die nog net zo smaakt als toen we klein waren, maar dan wel goedkoper en met meer spaarpunten. Met shampoo die nog net zo fris is maar dan eens zo groot verpakt en liefst met nog een kleintje gratis erbij.
Tsjaeinch. Neen, ik zie me al aankomen thuis. Ik hoor het de minister president al zeggen... Tsjaeinch. Of de dominee en de pastoor... De leraren in de klas... De politieagenten op straat...  Als het zo was zouden we in opstand komen tegen onze leiders. We zouden ons groeperen in een nieuwe politieke partij. Laat alles blijven zoals het was, zouden we scanderen. Stay still! Zouden we roepen en we braken de veranderingen weer af.

Het boek ‘WINTER Oog en blikken’ van Michel Lafaille bevat een serie literaire gedachten in de vorm van 72 columns, verfraaid met 24 van zijn eigen zwart-wit foto’s.
Het zijn literaire gedachten die betrekking hebben op de winter. Allemaal zijn ze het resultaat van een moment van bezinning, een ogenblik van stilte of een besef van geluk. Het zijn kleine voorvallen, belevingen, gebeurtenissen zoals iedereen die wel eens meemaakt en waaraan de auteur een plaats geeft door ze te beschrijven.
De inspiratie van deze gedachten ligt meestal in de tuin of in het landschap. Soms beschouwend vanachter het keukenraam, soms lopend door het park, soms rijdend door het land. Altijd verwijzend naar het gewone dat ons omringt. Alsof dat voor het eerst wordt waargenomen.
In ‘WINTER Oog en blikken’ is naast de tuin en het landschap veel aandacht voor vogels en planten die ongewoon en apart worden beschreven, met een scherp oog en een treffend woord, waardoor ze loskomen uit het leven van alledag en tot individu verheven worden.
Met poëzie en weemoed beschrijft Michel Lafaille al deze uitgelezen gebeurtenissen waarin het element tijd een belangrijke rol speelt.
Een boek kortom dat geschikt is voor de lezer die even stil wil staan om te kijken naar en te genieten van de dagelijkse schoonheid.
Het boek, ISBN  978-90-75039-26-9, is een uitgave van uitgeverij Het Verboden Rijk en zal op zaterdag 8 november aanstaande verschijnen. Het telt 96 pagina’s en de winkelprijs is 9,95 euro.

Wel, interessant om te weten en eens over na te denken. Consumenten vinden de huiselijke omstandigheden bij een dierenwinkel of fokker de belangrijkste overweging om een dier wel of niet te kopen.
Bijna even belangrijk vinden consumenten een gezondheidsgarantie. Dierenwelzijn en de afstand die moet worden afgelegd voor de aanschaf, scoren eveneens hoog. De prijs en een ruime keuze uit dieren is minder belangrijk. Honden worden het meest door fokkers of asielen verkocht, kleinere dieren worden vaak in winkels gekocht. De aanschaf van katten gebeurt vaak via-via, dus buiten het commerciële circuit.
Dat blijkt uit onderzoek dat is gedaan op verzoek van minister Gerda Verburg van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV). De resultaten worden gebruikt door de gezelschapsdierenbranche, die op vrijwillige basis een certificaat opstelt voor aanbieders van huisdieren, zoals fokkers, winkels, asiels en pensions. Het certificaat moet ook gaan gelden voor aanbieders van diensten, zoals trimsalons en hondenuitlaatdiensten.
Een groot deel van de consumenten zou rekening houden of hebben gehouden met een certificaat bij de aanschaf van een dier of het gebruikmaken van een dienst. Hoewel beide door de consument wel verschillend worden beoordeeld: een winkel of fokker moet in de ogen van consumenten vooral sterk zijn in diergezondheid en dierenwelzijn, terwijl aanbieders van diensten door de consument vooral worden beoordeeld op deskundigheid.
En, herkent u al wat?

Op 28 november zullen 1.800 stemmen langs Het Muziektheater in Amsterdam stromen. Het publiek wordt op een muzikale reis rondom het hele gebouw gestuurd en zal daarbij elf koren op zijn weg vinden. Deze koren vormen een bijzondere klankinstallatie en zingen het door componist Bob Zimmerman speciaal voor deze avond gecomponeerde muziekstuk Bronwater. Water en de verschillenden culturen van de Zijderoute zijn de basis van het muziekstuk. Een Chinees gedicht uit de 13de eeuw, in een vertaling van Ingmar Heytze, vormt de tekst. Dit alles naar aanleiding van de voorstellingen van de opera Marco Polo van Tan Dun (1957). Naast de amateurkoren, die gesteund worden door Amsterdamse musici afkomstig uit landen van de Zijderoute, laat een aantal zangers van het koor van De Nederlandse Opera de stem klinken. Speciaal hiervoor zijn leerlingen van de Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert benaderd om teksten te schrijven. De vraag aan hen vanuit De Nederlandse Opera en Stichting Praemium Erasmianum was hoe zij over kosmopolitisme denken.
Een van de koren die deel uitmaken van Koorstroom is het speciaal door De Nederlandse Opera opgerichte Amsterdams Stadskoor. De Nederlandse Opera gaf iedereen de kans deel te nemen aan dit bijzondere project. Koorervaring was niet van belang, de motivatie om te zingen was de enige voorwaarde om mee te doen. Het koor is gegroeid van 180 tot 800 leden. Zij hebben sinds april 2008 onder leiding van dirigent Hans Veldhuizen toegewijd gerepeteerd. Het resultaat daarvan kan iedereen bewonderen op 28 november tussen 18u30 en 19u45. Toegang is gratis.

Honderd openbare plekken in Brussel, gefotografeerd en geïnterpreteerd door drie architecten en een stedenbouwkundige. Alle beelden gebundeld in een compact boekje. Gedrukt in een oplage van 10.000 exemplaren en gratis verspreid – maar ook online consulteerbaar.
Met hun (voorlopig) virtuele interventies willen de architecten van URA en Arjan Harbers van Topotronic in de eerste plaats een breed publiek sensibiliseren over hoe absurd en ad hoc er vaak wordt omgegaan met de openbare ruimte. En hoe die aanpak de kwaliteit van de stedelijke ruimte naar beneden haalt. BXL100 is geen grootschalige stedenbouwkundige studie maar beoogt via kleine ingrepen – 'met ideeën die van iedereen kunnen komen' – een aangenamer en gebruiksvriendelijker Brussel. Het zijn dus geen ontwerpen die naar buiten gebracht worden, wel oogopeners. Mensen die zich betrokken voelen, kunnen reageren of eigen ideeën publiceren op de website. 'Als er al ambities zijn', benadrukken de architecten, 'bestaan die er eerder in hetzelfde te ondernemen in andere steden, dan dat we de voorgestelde ingrepen gaan concretiseren.'
Het concept om iets te doen rond 'het dagelijks gebruik' van de stedelijke ruimte groeit al enkele jaren in de hoofden van de initiatiefnemers. Eén concreet voorval – en de ergernis die het genereerde – bracht de bal aan het rollen. Pascal Smet, minister van openbare werken voor het Hoofdstedelijk Gewest, ondersteunde het project financieel. Vormelijk zou de publicatie een studentenwerk kunnen zijn: net geen A5-formaat, van voorflap tot achterflap gevuld met zelfgekiekte dubbelportretten (voor/na) van plekken uit het hele Hoofdstedelijke Gewest. Honderd losse flodders, snel uit de mouw geschud en leuk gepresenteerd zonder meer? Of honderd doordenkertjes, die in staat zijn een nieuw bewustzijn te genereren en de vraag naar een betere invulling van de stad luider doen klinken? Het opzet was in elk geval belangeloos en constructief. Bekijk de resultaten hier. Nu is het uitkijken naar de respons.

Het is u misschien ontgaan maar op 18 oktober jongstleden zijn in Eindhoven de winnaars bekend gemaakt van de Dutch Design Awards. Met PIG 05049 is Christien Meindertsma de meest succesvolle ontwerper van 2008. Zij sleepte de prijs der prijzen in de wacht, de Golden Eye van de Dutch Design Awards 2008.
Voor de internationale jury was het, vanwege de grote diversiteit, lastig om uit de 19 excellente ontwerpen de winnaar te kiezen.
Het werk van alle 64 genomineerden is beoordeeld door dertien toppers uit de internationale designwereld, die samen de jury vormden. Naast de Golden Eye, deelde de jury 19 awards uit in de subcategorieën van Communicatie, Product en Ruimtelijk Ontwerp. Tijdens een feestelijke show stonden ook de winnaars van de publieksprijs Audi Design Award en de RADO Young Design Award in het spotlicht. Daarnaast werden als ‘special awards’ prijzen uitgereikt voor de beste Opdrachtgevers Award, de Toon van Tuijl Designprijs en de Design for All Prijs.
Als beste ontwerp in de openbare ruimte werd uitgekozen het ontwerp van Lodewijk Baljon landschapsarchitecten voor het nieuwe stationsplein te Apeldoorn. De motivatie van de jury luidt: ‘Het nieuwe Stationsplein vormt de entree tot de stad. De half cirkelvormige ruimte voor het station is stedelijk en landschappelijk tegelijk. Het plein loopt af in de richting van het station. Als basisverlichting staan lichtmasten losjes verdeeld tussen de bomen. Het spectakel wordt gevormd door een glazen wand’. Onze hartelijke felicitaties.

Op aanvraag geeft Michel Lafaille enkele keren een masterclass op maat. U kunt persoonlijk met hem werken aan uw specifieke noden of naar verdieping zoeken in uw ontwerpvraagstukken, analysemethode of presentatie. Over tuinarchitectuur, ontwerp van de buitenruimte, fotografie of communicatie.
Michel Lafaille volgt een heldere methode. De basis hiervoor is het bewust leren kijken: naar de buitenwereld, naar een verkregen opdracht en naar zichzelf. Het gevolg is dat er een relatie ontstaat tussen het doel dat verwezenlijkt moet worden (een ontwerp maken, een tekst schrijven, een goede foto maken, een presentatie geven) en de eigen persoonlijkheid die als basis dient. Deze relatie maakt duidelijk hoe te werk moet worden gegaan met de eigen capaciteiten.
De masterclass duurt in totaal 17 uren en wordt gegeven op individuele basis, één op één dus, gedurende twee dagen (van 09u30 tot 16u30). Vervolgens wordt na een maand gedurende een halve dag (09u30 tot 12u30) geëvalueerd en worden de vorderingen besproken. Het verwerkte advies zal dan nog verfijnd kunnen worden.
Het adres is: Gallencamp 4 in Tiel.  De kosten bedragen € 1.475,- (plus 19% BTW), inclusief thee, koffie en voortreffelijke lunches. Inlichtingen via 0612 943 145 of info@michellafaille.nl