Wel we waren er even niet, maar zijn weer terug. Want we waren afgeleid. Nu zijn we net op tijd om ons voornemen voor het nieuwe jaar uit te spreken. Om er te zijn. Om niet meer zo afgeleid te worden. Door de dingen, de gebeurtenissen en vooral de gebeurtenissen die niet gebeuren en die dus niet eens dingen zijn geworden. Zelf zouden ze ons niet hebben afgeleid, alleen hun vooraankondiging, hun lawaai leidde ons af. Want uiteindelijk is alles gewoon doorgegaan terwijl wij zo afgeleid waren en geen tijd hadden om te doen wat we moesten doen. De euro bestaat nog en Griekenland is nog steeds een mooi land met aardige mensen. België heeft een regering en Lisette Pelsers is de nieuwe directeur van het Kröller Müller Museum. In Rotterdam zijn ze met de bouw van The Rotterdam van Rem Koolhaas gewoon doorgegaan. De kunst in Nederland bestaat nog steeds, ondanks de staatsecretaris en de regen en de wind en de natuur bestaan ook nog steeds ondanks die andere staatsecretaris.
Dus alle kranten de deur uit, geen Journaals meer, nooit meer afgeleid. Een schone taak wacht de redactie van Golflengte om u volgend jaar fatsoenlijk en regelmatig te informeren. Want er is genoeg moois te zien en te beleven.
Fijne feestdagen en een zinvolle Kerst toegewenst.

De jury van het 3e Appeltern Tuinenfestival heeft uit 43 inzendingen 10 ontwerpen geselecteerd die in 2012 zullen worden aangelegd.
Het thema van het Tuinenfestival 2012 is ‘De straat als tuin’. Een gedurfd thema en een uitdaging voor de ontwerpers, gezien de traditionele animositeit tussen die twee elementen.
Half januari voeren Appeltern-directeur Ben van Ooijen en festivalcurator Michel Lafaille de laatste gesprekken met de deelnemers.
Het niveau van de inzendingen is elk jaar hoger en interessanter. Verheugend en opvallend is dat een breder veld van disciplines meedingt. Zo zijn dit jaar ontwerpen ingeleverd door tuinontwerpers en tuin- en landschapsarchitecten(bureaus), interieurontwerpers, kunstenaars en afgestudeerden van Larenstein Velp en de Design Academy Eindhoven. Er waren ook enkele inzendingen uit het buitenland.
Eind januari zullen de ontwerpen bekend gemaakt worden die vanaf midden mei op het Nederlandse Tuinenfestival te bewonderen zijn. In totaal zijn dan 20 festivaltuinen te zien: 10 inzendingen met het nieuwe thema en 10 tuinen uit 2011 met het thema ‘Reflectie’. Op de foto is te zien hoe afgelopen zondag de ontwerpers elkaars werk konden bekijken en analyseren.

Veel te kort is de tentoonstelling over de Braziliaanse architecte Lina Bo Bardi te zien in het cultureel centrum C-Mine te Genk (met een K). Haast u want op 15 januari is het alweer voorbij. De tentoonstelling (in het kader van Europalis Brazilië) omvat enkele van haar meest bekende werken, vooral de gebouwen die ze realiseerde in de stad São Paulo, zoals haar Casa de Vidro, het Sao Paulo Museum of Art en het SESC- Pompéia Factory. Ook staan er enkele van de door haar ontworpen stoelen in de tentoonstelling. Tekeningen, foto’s, maquettes en geschriften laten een artieste zien die altijd op zoek was naar vrijheid voor de mensheid. In de tentoonstelling zijn vier maquettes te zien, van drie van haar bekendste realisaties en van één nooit uitgevoerd werk. Drie maquettes kwamen tot stand dank zij de Vakgroep Architectuur en Stedenbouw UGent (prof. Emiel De Kooning).
Voor ons was het hoogtepunt van de expositie de projectie (vandaar de slechte foto) op een witte muur van een documentaire waarin de Nederlandse architect Aldo van Eyck (1918-1999) op een door Lina Bo Bardi ontworpen trap heen en weer loopt en probeert die trap te omschrijven als een hemelse plek: ‘Hoe bedenk je het? Hoe kun je het bedenken? Dit is geen trap meer...’.
Al met al de uitstap waard naar Genk, want het centrum ligt in een herbouwde koolmijn, met daarin ook prachtige industriële ruimtes om doorheen te lopen, restaurants, bioscoop, theater, designschool, et cetera...). Buiten is de aanleg van de omgeving volop bezig, een ontwerp van Bureau Alle Hosper, die in april officieel in gebruik genomen zal worden. Spannend en inspirerend allemaal.

Als u zich toch aan het haasten bent, dan is ook Arnhem een bestemming, want nog minder tijd rest daar om een unieke overzichtstentoonstelling te zien van de Vlaamse schilder Roger Raveel (1921- heden). Tot 8 januari te zien, maar goed, het is kerstvakantie en u zoekt bezinning.
Deze schilderende poëet confronteert ons met de maat en schaal van zijn dagelijkse werkelijkheid en tovert daarmee een nieuwe realiteit, die men herkent maar toch bevreemdend overkomt. Betonnen tuinmuurtjes, palen van de waslijn, een kanariekooi. Waar ben ik?
De titels van zijn werken bewijzen dat hij goed weet wat hij doet, want zijn guitige blik, met grote verwonderde ogen, lachen ons uit als hij zegt: ‘ Hoe vindt ge mijn schilderijtje?’of  ‘Mijn tuin met bonenstaken’ of ‘Aan het raam bij mijn nicht’.
Op bijna elk schilderij staat iemand te kijken. Naar wat? Naar wie? Zijn wij dat die naar ons leven kijken? Om te zien hoe simpel en onnozel het wel niet is? Als het grote raam in het Arnhemse museum het landschap daarbuiten laat zien, met daar beneden de oevers van de Rijn, dan heeft men even het gevoel alsof dát het schilderij is, midden in deze geloofwaardige wereld die Raveel heeft opgebouwd. Prachtige catalogus met interessante teksten niet vergeten. Voor onder de kerstboom.

Nederland heeft dringend meer natuur nodig, zegt Ger Londo in zijn boek ‘Naar meer natuur’. Kleinschalige, gevarieerde landschappen verdwijnen en daardoor staan steeds meer planten- en diersoorten onder druk. Natuurontwikkeling kan die trend keren. Maar hoe verkrijgen we nieuwe natuur?
Niet zo boeiend is de klacht (die we overal kunnen horen), maar de effectieve oplossingen en werkmethodes die de schrijver vervolgens aanbiedt, bijna als een cursusboek. Het is een praktische handleiding voor natuurontwikkeling voor iedereen die zich bezighoudt met ontwerp, aanleg en onderhoud van meer natuurlijke tuinen, parken en terreinen in het landelijk gebied.
Zeker, natuur kunnen we niet (na)maken. Die ontwikkelt zich spontaan. Vaak is het echter mogelijk om aanpassingen te doen, nodig om natuur te verkrijgen die men wil of die waardevol is voor bedreigde soorten. Dit boek legt helder uit welke stappen daarbij van belang zijn, nodig voor het creëren van geschikte milieus voor natuurontwikkeling. Over grondsoorten, voedselrijkdom en (grond)water, ontwikkeling van de levensgemeenschappen en beheersmaatregelen. Ook begrazing, natuurtuinen, landgoederen en groen in stad en dorp komen aan bod.
Het boek Naar meer natuur heeft een mooi formaat (16x 24) en kost 34,95 euro. Het ISBN is 9789050113069.
De schrijver Ger Londo heeft veel wetenschappelijk onderzoek verricht ten behoeve van natuurbeheer en diverse natuurtuinen ontworpen en aangelegd waaronder de Londotuin te Leersum.

Beter laat dan nooit en een mooi laatste bericht voor dit jaar. Felicitaties aan Buro Sant en Co die met hun ontwerp voor Park Schinkeleilanden, het nieuwe park pal achter het Olympisch Stadion in Amsterdam, de Groene Stad Award 2011 heeft gewonnen.
De prijs is door Elco Brinkman uitgereikt aan Joep Blaas (wethouder Amsterdam Zuid) en landschapsarchitect Edwin Santhagens van Buro Sant en Co, zoals te zien op deze foto van Sandra Mutsters.
Park Schinkeleilanden is een inspirerend voorbeeld van een multifunctioneel en duurzaam groenproject in het brandpunt van de Randstad, tot stand gekomen in een complex planproces. Het is een belangrijke groene en recreatieve verbinding tussen het Vondelpark en het Amsterdamse Bos, met een sterke toegevoegde waarde voor de direct aanliggende omgeving.
Uit het juryrapport: ‘Het originele veenlandschap wordt op een artistieke wijze geïnterpreteerd. Het gebied combineert de visuele schoonheid van het klassieke park en de natuurbeleving van de nieuwe stadsecologie. Een aanwinst voor de stad Amsterdam en een vernieuwend voorbeeld van parkaanleg’. Daar heb je nou jury’s voor.